هر روز این‌ لحظه‌ را دارم‌
که‌ از پوستم‌ تو دور می‌شوی‌.

بیژن نجدی

*

Gül Senin Tenin (rose is your skin)
Bende Güller icinde Kafesteyim (and l am in cage inside roses)
Vatanim Senin Yanin (my homeland is near you)
Ben de Senin Kölenim (and l am your slave)

Defalarca Denedim, Olmuyor Askim (l have tried many times,it doesnt become,my love)
Ne Yaptiysam Ben Seni Unutamadim(i couldnt forget you even whatever l have done)
Bir Söz Var ya Diyorsun Gel Ayrilalim (you know one word ''com'n lets seperate')
Ben senden vazgeçemem isteme yok hakkın(i cant give up you,you dont have a right to want this)


Söyle Askim Senden Uzak (say,my love,distant from you)
Ne Farkeder Nefes Almak (what is the diffrence betweet to breath or not)
Vazgectim Herseyden Bak (look,i give up everything)
Bir Canim Var O da Senin Olsun Al (l have one heart,it shall be yours,take)

"سال‌ها پیش در یک کتاب وحشتناک خوانده بود فاجعه نه ساده است و نه ناگهانی. یعنی هم ترکیب چند چیز است و هم ذره ذره اتفاق می‌افتد. معمولا چند چیز باید به هم بچسبند تا فاجعه ای رخ دهد. ‏نوشته شده بود از این نظر فاجعه مثل خوشبختی است. در خوشبختی هم چند چیز باید همزمان اتفاق بیافتد تا کسی خوشبخت شود. پول تنها کافی نیست. عشق تنها کافی نیست. شهرت تنها کافی نیست. اما اگر همه این ها با هم باشند شاید بشود گفت کسی خوشبخت شده است. تنها تفاوت آن ها شاید این باشد که در خوشبختی انگار چیزها خیلی ضعیف به هم چسبیده اند و هر لحظه ممکن است از هم متلاشی شوند اما در فاجعه اگر چیزها به هم چسبیدند دیگر هیچ وقت از هم جدا نمی شوند؛ چون وقتی چیزی اتفاق افتاد دیگر نمی توان آن را به حالت اول برگرداند.‏ نویسنده نوشته بود وقتی لیوانی شکست دیگر شکسته است. وقتی چیزی سوخت دیگر سوخته است. وقتی کسی روی سرسره رفت دیگر باید تا آخر شیب پایین برود. برگشتنی در کار نیست. برای همین است که از نظر نویسنده‌ی کتاب، هر خوشبختی همیشه در معرض فروریختن و تبدیل شدن به فاجعه است اما فاجعه ها هرگز تبدیل به خوشبختی نمیشوند؛ حتی شاید شدت‌شان هم بیشتر بشود یا همان طور ثابت باقی بمانند اما به هر حال از بین نمی‌روند. به همین دلیل روز به روز به فاجعه ها اضافه می‌شود و از خوشبختی‌ها کم می‌شود.

بعد نویسنده به عنوان نمونه‌ای شایع از تبدیل یک خوشبختی به فاجعه ، با دقت شرح داده بود که چه‌طور عشق‌ها اول تبدیل می‌شوند به دوست داشتن‌های ساده، بعد به بی‌تفاوتی و گاه به نفرت و در نتیجه خوشبختیِ موقتی مثل عشق تجزیه می‌شود به یک فاجعه‌ی ماندگار . توی کتاب نوشته شده بود  فاجعه مثل این است که به کسی چند گلوله شلیک کنیم؛ به طوری که گلوله آخر _ به عنوان تیر خلاص _ توی شقیقه اش شلیک شود."

مصطفی مستور- کتاب سه گزارش کوتاه درباره نوید و نگار